To view the flash version of this site you need the Flash Player 8 or higher. Click here to upgrade.
Thérèse: 'Gelukkig hebben we de mogelijkheid om twee dagen per week gesloten te zijn en om op dinsdag en zaterdag geen lunch te draaien. Daardoor kunnen we veel leuke dingen doen met onze kinderen Jimmie en Isabelle, maar ook samen.
De ene keer zijn we met ons gezin op stap, de andere keer laten we ons graag verwennen bij een collega. Natuurlijk zijn we dag en nacht met De Librije bezig, maar dat is ons leven. Door dicht bij de zaak te wonen hoort alles bij elkaar en zo zijn de kinderen ook overal bij betrokken. Het eerlijke en vrolijke van de kinderen geeft ons veel energie. Je hebt een extra doel om voor te werken en het houdt ons bovenal met beide benen op de grond. Het lijkt wel alsof we heel horeca Nederland massaal aan de kids willen hebben, maar wees gerust. We merken dat er soms onbegrip is over ons kinderrijke bestaan en daar hebben wij geen goed gevoel over. De balans tussen kinderen en werk is bij ons in evenwicht en vreugdevol. Jimmie en Isabelle genieten elke dag weer van onze aandacht. Laten we eerlijk zijn, de ouders zijn bijna altijd dicht bij huis. Onbewust krijgen ze zo al kleine dingen van het vak mee. De kreeften in het homarium zijn voor Jimmie niet veilig. En hij vist al in de gracht op snoekbaars. Isabelle weet de lolly-trolly met alle snoeperijen maar al te goed te vinden. Zij is nu al een zorgzaam typetje die weet hoe ze mensen kan betoveren. Als wij beiden thuis op de bank een glaasje wijn drinken, moet er van de kinderen altijd 'Op het goede leven' getoast worden. Het dagelijkse rustpunt in ons gezin is van half vijf tot half zeven. We eten dan gezellig met zijn viertjes thuis. Met alle aandacht voor elkaar. Na afloop van het diner in De Librije doen we hetzelfde met onze medewerkers, onder het genot van een glaasje van het een of ander.'
De ene keer zijn we met ons gezin op stap, de andere keer laten we ons graag verwennen bij een collega. Natuurlijk zijn we dag en nacht met De Librije bezig, maar dat is ons leven. Door dicht bij de zaak te wonen hoort alles bij elkaar en zo zijn de kinderen ook overal bij betrokken. Het eerlijke en vrolijke van de kinderen geeft ons veel energie. Je hebt een extra doel om voor te werken en het houdt ons bovenal met beide benen op de grond. Het lijkt wel alsof we heel horeca Nederland massaal aan de kids willen hebben, maar wees gerust. We merken dat er soms onbegrip is over ons kinderrijke bestaan en daar hebben wij geen goed gevoel over. De balans tussen kinderen en werk is bij ons in evenwicht en vreugdevol. Jimmie en Isabelle genieten elke dag weer van onze aandacht. Laten we eerlijk zijn, de ouders zijn bijna altijd dicht bij huis. Onbewust krijgen ze zo al kleine dingen van het vak mee. De kreeften in het homarium zijn voor Jimmie niet veilig. En hij vist al in de gracht op snoekbaars. Isabelle weet de lolly-trolly met alle snoeperijen maar al te goed te vinden. Zij is nu al een zorgzaam typetje die weet hoe ze mensen kan betoveren. Als wij beiden thuis op de bank een glaasje wijn drinken, moet er van de kinderen altijd 'Op het goede leven' getoast worden. Het dagelijkse rustpunt in ons gezin is van half vijf tot half zeven. We eten dan gezellig met zijn viertjes thuis. Met alle aandacht voor elkaar. Na afloop van het diner in De Librije doen we hetzelfde met onze medewerkers, onder het genot van een glaasje van het een of ander.'